بنى اسرائيل مسأله رهبانيت را از كجا بدعت كردند ؟ عرضه داشتم : خدا و رسولش بهتر مىدانند . فرمود : سلاطين جور بعد از عيسى عليه السّلام بر آنان مسلّط شدند ، و معصيت‌ها رواج دادند ، اهل ايمان به خشم آمده با آنان به جنگ برخاستند ، و در آخر شكست خوردند و اين كار سه نوبت صورت گرفت ، و در هرسه نوبت شكست نصيب آنان شد ، و درنتيجه از مؤمنين به جز عده‌اى اندك نماند . اين بار گفتند : اگر دشمنان ، ما را بشناسند و ما خود را به آنان نشان دهيم تا آخرين نفر ما را نابود خواهند كرد ، و ديگر احدى باقى نمىماند كه به سوى دين دعوت كند ، پس بياييد در روى زمين پراكنده و پنهان شويم ، تا خداى تعالى پيغمبرى را كه عيسى وعده‌اش را داده مبعوث كند ، و منظورشان از آن پيغمبر من ( محمّد ) بودم ، ناگزير متفرق شده به غارهاى كوه پناه برده ، از آن موقع رهبانيت را پى نهادند . بعضى از آنان متمسّك به دين خود شده ، و بعضى ديگر به كلّى كافر شدند ، آنگاه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اين آيه را خواند : « وَ رَهْبانِيَّةً ابْتَدَعُوها ما كَتَبْناها عَلَيْهِمْ . . . » « 1 » . آنگاه فرمود : اى ابن امّ عبد ! آيا مىدانى رهبانيت امت من چيست ؟ عرضه داشتم : خدا و رسولش داناترند ، فرمود : رهبانيت امت من هجرت و جهاد و نماز و روزه و حجّ و عمره است ؟ « 2 » * * * * * *

--> ( 1 ) . سورهء حديد ، آيهء 27 . ( 2 ) . الميزان ؛ ج 19 ، ص 307 و 308 .